René Lagendijk is landschapsarchitect of, zoals hij zelf mooi zegt, architect van de buitenruimte. Voor Wonen aan de Spoorsingel geeft hij invulling aan de groene ambities van de gemeente en de ontwikkelaar. Een fijne samenwerking die heeft geresulteerd in een wijkje dat naadloos aansluit bij de omgeving en waarde toevoegt voor natuur en mens. René kan beeldend vertellen en terwijl hij ons aan de hand van een inrichtingsschets meeneemt door de wijk zien we het al helemaal voor ons. Dit wordt echt leuk!
We starten het verhaal van René op het Stationsplein waar het oude stationsgebouw beeldbepalend is. "Midden op het plein komt een grote boom, geweldig! Die heeft daar de ruimte om uit te groeien tot monumentale boom. De boom is vanuit allerlei straten zichtbaar en vormt een trots middelpunt. De Spoorstraat was wat versteend, er ontbraken bomen. Dus die gaan we waarschijnlijk toevoegen. Daarbij krijgen de diepe voortuinen een groenblijvende ligusterhaag. Als je straks rondloopt, zul je zien dat er ook op diverse plekken nestvoorzieningen zijn gemaakt in de woningen. Hier vinden vogels en vleermuizen een fijne beschutte plek in de stad.”
Een buitenruimte die verleidt en je wat vertelt over de historie van de plek
Vanaf de Spoorstraat word je straks verleid om de parkzone van Wonen aan de Spoorsingel te verkennen of door te steken naar de Spoorsingel. René legt uit hoe de verschillende parkzones bedoeld zijn om te spelen, te ontmoeten en de natuur te beleven. De inrichting wordt heel bijzonder. "We gaan zitelementen maken die door hun vorm of materiaal verwijzen naar het bastion dat hier ooit stond. En er komt speelgelegenheid waar de speelobjecten een relatie hebben met het spoor. We streven ernaar om dit samen met bewoners in te richten.”
We gaan hittestress tegen
Eenmaal in de parkzone is het sprongetje naar de achtertuinen snel gemaakt. Hier komen bergingen met een mos-sedumdak, en ook als kopers kiezen voor een uitbouw komt hier mos-sedum op. “Mos-sedum houdt regenwater langer vast en helpt hittestress tegen te gaan. Een leuk detail is de pergola met stalen liggers en langs diverse kopgevels gaan we staaldraden spannen, waar groen tegenaan kan groeien. Met dit gebaar is ook de overgang van openbaar groen naar de tuin zacht en natuurlijk vormgegeven”, legt René uit.
Spoorsingel wordt nog mooier
René ‘wandelt ons’ in zijn verhaal naar de Spoorsingel, een prachtige plek. “De Spoorsingel is een historisch onderdeel van de vestingwal, een monumentaal element in de stad dat we koesteren. Langs de Spoorsingel staan allemaal prachtige lindes. Dit zijn duurzame bomen en die willen we zoveel mogelijk respecteren door de aandacht naar de bomen te laten uitgaan. Het gras dat er nu is, laten we terugkomen, mogelijk met een bloemrijk grasmengsel.”
Water opvangen
Als laatste neemt René ons mee naar de plek waar de appartementengebouwen komen. “De gebouwen genereren een behoorlijke afstroom van regenwater. Dat water wordt opgevangen in de wadi die we gaan aanleggen. In deze 'deuk in de grond' kan water stromen en rustig bezinken in de bodem. Dit komt het bergend vermogen van de polder ten goede en is zeer gunstig voor de natuur.”
Als je straks door Wonen aan de Spoorsingel wandelt, zie je veel groen en proef je subtiel het verleden. Een aantal voorbeelden noemde René al. Maar er is meer. Zo worden teksten uit cortenstalen kokers gesneden en als kunst in de ruimte geplaatst. Verder komen er in de parkzone en rond de achterpaden elementen die doen denken aan spoorstaven. Hoe precies, daar buigt het ontwerpteam zich de komende maanden over. Koop jij een woning in Wonen aan de Spoorsingel en praat je straks mee?
